Der Wunsch des purpurroten Lippenstifts

Der Lippenstift hat die Frauenlippen fast leidenschaftslos gefärbt, denn er war der Sache überdrüssig, immer wieder denselben Geschmack von denselben Lippen zu kosten. Am stärksten verabscheute er aber den Vorgang, wenn die Frau zur gleichmäßigen Verteilung der Farbe die Lippen aufeinander rieb. Danach glänzten ihre schwarzen Augen und sie ließ ihre Finger über die Lippen gleiten, schließlich zeigte sie ihre weißschimmernden Zähne und steckte den Lippenstift mit einem ironischen Lächeln in die Tasche, als ob er ein Ehemann wäre, dem seine Funktion abhandengekommen ist. So trat der Lippenstift seine blinde Reise an. Im Laufe von vielen Stunden stieß er sich an unzähligen Dingen in der Tasche der Frau. Er konnte selbst nichts sehen, dabei wünschte er sich so sehr, zu erkennen, mit wem die Frau so purpurrot-lippig liebäugeln, wem sie zublinzeln oder wen sie mit ihren weißschimmernden Zähnen anlächeln würde. Aber es nutzte nichts. Inzwischen öffnete sich der Reißverschluss der Tasche mit einem Glissando; der Lippenstift bereitete sich auf majestätische Art darauf vor, wenigstens den auf den Frauenlippen erhaltenen, fremden Geschmack zu spüren, er klammerte sich an die Hoffnung, auch den Anderen das Leben farbig gemacht zu haben, auch die Anderen mit seiner purpurroten Farbe bestrichen zu haben. Sein Gebet war aber vergebens, sobald er wahrnahm, dass die verblassten Frauenlippen nach Maisbrot, Fleisch, Zwiebeln und nach allem Möglichen rochen. Andere Gerüche kannte der Lippenstift einfach nicht, aber es war ja nicht so wichtig; von Belang war nur die Tatsache, dass die Frau nach allem roch, aber nicht nach fremden Lippen.

Der in Aufregung versetzte Lippenstift verlor in diesem Zustand seine Farbe, die Frau aber ließ ihn über die geölten Lippen gleiten, so gut sie konnte, um die ursprüngliche Farbe zurückzugewinnen. Von den scharfen Gerüchen der Gewürze hätte er sterben können, wurde trotzig und wollte auf ihren Lippen seine ursprüngliche Farbe nicht zurückgewinnen. Und wenn er von all dem satt war und von dem langen Hin und Her-Gleiten müde, dann opferte er ihr nur ganz wenig von seinem Purpurrot und verspürte, wie er kleiner wurde, wenn die Frau seinen unteren Teil berührte und an ihm drehte. Es fehlte nicht viel und er ginge aus; er, der ohne Bestimmung blieb.

…Und dann stürzte er wieder zurück in die Dunkelheit, wo er auf das Öffnen des Ressverschlusses mit dem Glissando warten musste, um den Geschmack eines fremden Menschen zu kosten… Er dachte doch, dass seine Frau ungewöhnlich schwarze Augen, weissschimmernde Zähne und purpurrote Lippen hatte.

მუქი შინდისპერი პომადის ჟინი Original-Text Georgisch

პომადამ ქალის ტუჩები თითქმის დამოუკიდებლად და ყოველგვარი ვნების გარეშე შეღება,რადგან მოწყენილი ჰქონდა სულმუდამ ერთიდაიგივე ტუჩის გემო.ყველაზე მეტად კი, მას ის პროცესი ეზიზღებოდა, როცა ქალი ტუჩებს ერთმანეთში ააგორავებდა იმისათვის,რომ ფერი თანაბრად გადანაწილებულიყო,მერე შავ თვალებს დააბრიალებდა და თითს აიზელდა ტუჩებში.ბოლოს თეთრ კბილებს დააკრჭილებდა და პომადას ისე როგორც უფუნქციო მეუღლეს ირონიული ღიმილით ჩანთაში ჩაუძახებდა.ასე იწყებოდა პომადის ბრმა მოგზაურობა.საათების განმავლობაში ხან რას და ხან რას აღარ მიეჯახებოდა იგი.თვითონ ვერაფერს ვერ ხედავდა, ეგდო ბნელ ჩანთაში.არადა როგორ სურდა დაენახა ვის გაეპრანჭებოდა ქალი შინდისფრად,ვის ჩაუკრავდა შავ თვალს ან ვის გაუღიმებდა თეთრი კბილებით.მაგრამ სულ ტყუილად ოცნებობდა.ამასობაში ჩანთის ელვაშესაკრავი გლისანდოს ჟღერადობით გაიხსნებოდა,პომადა დიდკაცურად მოემზადებოდა იქნებ ახლა მაინც ვიგრძნო ქალის ტუჩებზე შემორჩენილი უცხო გემოო და ბოლოდაბოლოს ჩავთვალო ,რომ მხოლოდ ერთი ადამიანისთვის არ გამიფერადებია სიცოცხლეო,კიდევ სხვას მაინც წავცხე ჩემი შინდისფერი ფერიო, რომ ღმერთის წინაშე მართალი ვიყოო და უცებ მისი ლოცვა წყალში იყრებოდა როცა ქალის ფერმკრთალ ტუჩებს მჭადის,ყველის,ხორცეულის,მწვანე ხახვის და კიდევ რავიცი რისი სუნი აღარ ასდიოდათ.პომადამ სხვა კერძების სუნი აღარ იცოდა.მთავარი ეს არც იყო, არამედ ის რომ ქალს ყველაფრის სუნი ასდიოდა უცხო ტუჩის სუნის გარდა.
ანერვიულებული პომადა კი ასეთ შემხვევებში ჩვეულ ფერს ჰკარგავდა,ხოლო ქალს რაც ძალი და ღონე ჰქონდა აგორებდა და აგორებდა გაზეთილ ტუჩებზე პომადას,რომ პირველყოფილი ფერი დაებრუნებინა.მას კი ახრჩობდა სანელებელთა ცხარე სუნები და ჯიუტად არ უბრუნდებოდა პირველსაწყის ფერს.ხოლო როცა მოსწყინდებოდა და დაიღლებოდა ამდენი გორავით,გაიმეტებდა ძუნწშინდიფერს და გრძნობდა როგორ პატრავდებოდა სიმაღლეში როცა ქალი ძირზე ხელს შეახებდა და დაატრიალებდა.სულ ცოტაც და ამოტადებოდა ასე უფუნქციოდ და მხოლოდ სუნიანი კერყებისთვის გაჩენილი.
... და ვარდებოდა უკუნ სიბნელეში სადაც ისევ უნდა დალოდებოდა ელვაშესაკრავის გლისანდოს ჟღერადობით გახსნას, რომ ეგრძნო უცხო ადამიანის გემო... მისი აზრით ხომ მის ქალს გასაოცრად შავი თვალები,თეთრი კბილები და მუქი შინდისფერი ტუჩები ჰქონდა

Das Bügeleisen

Das Bügeleisen hat die Bettwäsche fast selbständig und leidenschaftslos gebügelt, weil sein Lenker ein unfreundliches, kaltes, (mageres) zartes Handgelenk hatte. Deshalb fand das Bügeleisen es abscheulich, das Bettlacken mit den verblassten Elefanten darauf und den Deckenbezug zu bügeln. Die Aufgabe eines Bügeleisens besteht doch eigentlich darin, sich aufzuheizen, glattzubügeln und teilweise zu erneuern. Seine Verantwortung galt also auch der anderen Bettwäsche außer diesem Bettlacken mit den verblassten Elefanten und dem Deckenbezug. Es machte sich große Sorgen um diese Tatsache, aber es beruhigte sich damit, dass es alle Schuld der robusten Hand des Lenkers gab. Eins konnte das Bügeleisen nicht verstehen: warum wurde das Handgelenk frostig gleich beim Ausbreiten des Bettlackens mit den verblassten Elefanten, während es und sein Lenker sich beim Bügeln anderer Bettwäsche gegenseitig idyllisch erwärmten. Sobald jene zerknitterten, zerdrückten, durchfurchten Elefanten erschienen, erglühte das Bügeleisen so stark, als ob es die Elefanten samt ihren Familien verbrennen wollte. Allein bei diesem Gedanken wurde das Handgelenk wieder frostig und hielt so heftig am Bügeleisen fest, dass es nicht viel gefehlt hätte, das Bewusstsein zu verlieren.

Und das war bei weitem nicht alles. Am allerschlimmsten war, dass das Handgelenk mit dem erglühten Bügeleisen die Elefanten mit Wasser benetzte.  Das erhitzte Bügeleisen glitt über die verzerrten Gesichter der Elefanten hin und her in der Hoffnung, dass der zischende Dampf wenigstens das Handgelenk erwärmen könnte. Der Dampf aber berührte die Hautoberfläche des Handgelenks nur flüchtig und das Bügeleisen erblickte die faltenlosen Elefanten, die über es spotteten und damit nicht aufhören wollten. Aus der Angespanntheit ließ das Bügeleisen auf dem Bettlacken so viele Falten zurück, dass es von einem fremden Handgelenk für untauglich gehalten und als Schrott auf den Sperrmüll gegeben worden wäre.

Später stellte es sich heraus, dass es sich völlig umsonst Sorgen gemacht hatte. Er konnte doch andere Bettwäsche so gut erfrischen, dass sogar am Wochenende aus dem Abstellraum lachende und dabei faltenschaffende Geräusche zu hören waren. Die Elefanten aber standen reglos und leblos da und wurden immer farbloser.

Eines schönen Abends, als ein Kind das Bügeleisen umgelegt hatte, suchte man es vielenorts und das Handgelenk sagte: „Ach, schaut mal, wohin ich es verlegt habe, ah, wie seltsam ist das Alter“ und das Handgelenk erfror im Nu wie das Bettlacken mit den Elefanten.

Dem Alter passt gut die vom vielen Waschen verblasste, mit Falten durchfurchte Wäsche, die durch das unkontrollierte Steuern des eiskalten Handgelenks erzeugt wird.

უთო Original-Text Georgisch

უთომ თეთრეული თითქმის დამოუკიდებლად და ყოველგვარი ვნების გარეშე გააუთოვა,რადგან მის ხელისმომკიდეს-იგივე გიდს,უჟმურად ცივი ჰქონდა თხელი მტევანი.ამის გამო,უთოს ყველაზე მეტად ამ გაცრეცილსპილოებიანი ზეწრისა და საბნისპირის გაუთოვება ეზიზგებოდა.ეს ბუნებრივიც იყო,რადგან უთოს პუნქცია ხომ თეთრეულის გათბობა,გატკიცინება და ნაწილობრივ გაახლებაა.ჰოდა ის ამ პასუხისმგებლობას ყველა დანარჩენ თეთრეულს უნაწილებდა ამ გაცრეცილ სპილოებიანი ზეწრისა და საბნისპირის გარდა.ძალიან წუხდა ამ ფაქტის გამო, მაგრამ თავს რკინისეულად იმით იმშვიდებდა, რომ ყველფერს მისი გიდის ჟმუხ მტევანს აბრალებდა.ერთი რამ კი ვერ გამოერკვია- რატომ იყინებოდა თხელი მეტვანი მხოლოდ და მხოლოდ გაცრეცილ სპილოებიანი თეთრეულის გაშლისთანავე,როცა სხვა თეთრეულის უთაობის დროს უთო თავის ხელისმოკიდესთან ერთად სრულ იდილიაში ათბობდნენ ერთმანეთს.ხოლო როგორც კი ის დაკუჭული და დანაოჭებული სპილოები გამოჩნდებოდნენ, უთო ისე ისე ხურდებოდა, რომ გადაეწვა სპილოები თავისი ოჯახიანად.როგორც კი ამას გადაწყვეტდა, ცხელი მტევანი ისე გაიყინებოდა და ისე მოუჭერდა უთოს ხუთივე თითს, რომ გული მისდიოდა.
ეს კიდევ არაფერი...ყველაზე საშინელება ის იყო, რომ ამ გახურებულ უთოს გულზე მტევანი სპილოების დანამვას იწყებდა.მისი ცხელი გული კი მათ დაჭყანულ სახეებს მზიმედ გადაუვლიდა იმ იმედით, რომ უთოს ცხელი გულიდან ასისინებულმა ორთქლმა მტევანი ცოტათი მაინც შეათბოსო და ყველაფერი პირიქით ხდებოდა.თხელ მტევანს ორთქლი კანის ზედაპირზე ზერელედ მოედებოდა და იქვე ცისკენ აიგებდა გაპრანჭულად მიმართულებას,უკან გადატარებისას კი,ირონიულად მომღიმარ და უკვე უნაუჭო სპილოებს ხედავდა უთო,რომლებიც განუწყვეტლივ დასცინოდნენ და დასცინოდნენ.დაძაბულობისგან კი უთო საბნის პირზე იმდენ ნაკეცებს ტოვებდა,უცხო მტევანი ალბათ უვარგისად ჩათვლიდა და ჯართში გადააგზავნიდა.
თურმე სულ ტყუილად ნერვიულობდა- თუ სხვა თეთრეულს აახლებდა და მერე როგორ აახლებდა -უქმე დღეებში დაკეტილ კომოდშიც კი აღწევდა ნაცნობი თეთრეულის დაჭმუჭვნა და თან ჩუმი სიცილები.ხოლო სპილოები გაუნზრევლად იდგნენ და მაინც ყველაზე მეტად იცრიცებოდნენ.
მიზეზი გვიან, მაგრამ მაინც დაადგინა.ერთ საღამოს როცა ბავშმა მას ადგილი მოუნაცვლა და მისი ზებნა დაიწყეს,მტევანმა თქვა- ეჰ რა უცნაურია სიბერე,შეხედეთ უთო სად შემინახია და მტევანი მაშინვე გაიყინა სპილოებიანი თეთრეულივით.
სიბერეს აუცილებლად რეცხვისაგან გაცრეცილი, გაყინული მტევნის მიერ უთოს უკონტროლო მართვისაგან გაჩენილი ნაკეცებიანი თეთრეული შეეფერება.

Die Nähmaschine näht der verschwiegenen Gedanken Übersetzung Nana Chigladze

Unter die Nähmaschine legte ich mein Rückgrat
worauf ich ein Muttermal- verdickt und blass hatt´.
Vielleicht schaffte sie die Leiden zuzunähen,
vesuchte das Pendel unter dem eitelen Overlockenlied zu tänzeln.
Aber auf dem Muttermal waren deine Worte so verschimmelt,
sogar die Nadel wich ihm ab und lief auf die Schulter lang.
Auf den Schultern Brocken, Barrikaden,
von meinen  Albträumen die dünnen Schatten...
Die Nadel dachte, ich  sollte mich irren,
oder  nach  oben soll ich jetzt  wackeln.
Oben zum Hirn  mit den uralten Sorgen,
Mösern aus Stein und voll  mit Gedanken.
Ja und es saust durch die Zellen nähend,
einen anderen Geruch hat Gehirn - das Unerfahren.
Der Geruch der Kadaver, der weißen Schwanen
und andere dazu langweilige  Themen.
Voll zuzunähen oder offen lassen?
Denkt die Nähmaschine
Und gleich wurde sie von Angst versetzt
als hätte Drossel mit dem Schwanz gewedelt.
Sie wurde so verrückt und geirrt,
machte Zickzacke und geriet die Haare durcheinander.
Kam auf Idee, dass der Zug war völlig falsch.
Kam bis zu den Lippen und vorsichtig, lebt sie noch, was?
Hinter den Zähnen weht der Wind der Wörter,
die Nadel versucht zu erfahren
das Schicksal der verschwiegenen Gedanken,
der Stab des Dirigenten erschien aus der außerirdischen Welt,
Mundhöhle begann zu singen mit der Wehmut von Wagner.
Die weiße Emaille wurde durchlöchert
von diesen alten verschwiegenen Gedanken.
Wachs  von  Kerzen kann  nicht anfüllen
die Karieslöcher, die deinetwegen entstanden.
Am Zahnfleisch geklemmte verrottete Körner
fielen herunter und  zermahlten die Zähne,
die Nagel stoch die Zunge
und hörte dann  folgende Worte:
Deine Musik, deine Töne,
deine Themen , deine Farben,
ich bewahrte sie sorgfeltig
in meines Rückgrades  Meridianen...
und bei jeder Bewegung fühle ich
die Schmerzen dieser Farben , dieser Tonen,
dieser Themen , dieser Schemen...

საკერავი მანქანა Original-Text Georgisch

საკერავი მანქანის ქვეშ შევდე ხერხემალი
მასზე ხალი მქონდა ბლანტად ფერმკრთალი.
იქნებ ტკივილი გადაეკერა ცდილობდა ქენქერა
ავერლოკების ამაო სიმღერით.
მაგრამ ხალზე შეობებული შენი სიტყვები ისე ყარდა, რომ ნემსმაც გვერდი აუარა და მხარზე ავარდა.
მხარზე ბლოკები,ბარიკადები,
ჩემი სიზმრების თხელი ლანდები....
ნემსმა იფიქრა იქნებ ავცდები
ანდა სულ ზევით ავცანცარდები.
ზევით გონება, ძველი დარდები,
ფიქრებით სავსე ქვასანაყები,
ხოდა მიაპობს კერვით უჯრედებს
სულ სხვა სუნი აქვს ტვინს განუჭვრეტელს.
სუნი ლეშების , თეთრი გედების
და სხვა მოსაწყენი ბევრი თემების.
გადაკეროს თუ ღია დატოვოს?
ფიქრობს მანქანა,
იქვე შიშმა გადაუფრინა შაშვის ქანქარამ.
ისე გაგიჟდა და გადაირია
თმები ზიგზაგებით სულ არიდარია.
მიხვდა,რომ ესე სვლა მისთვის მცდარია,
ტუჩებთან მივიდა ფრთხილად მკვდარია?
კბილების უკან სიტყვების ქარი ქრის,
ნემსი ცდილობს გაიგოს ხვედრი
გამოუთქმელი აზრების ბედის,
დირიჯორის ჯოხი მოევლინა მკვდრეთით
პირისღრუ ამღერდა ვაგნერის სევდით.
თეთრი ემალი დაუხვრეტიათ
ამ შეკავებულ ძველ სათქმელს,
სანთლისცვილსაც კი ვერ ამოუვსიათ
ღრმულები კარიესის,შენსგამო ნატკენს.
ღრძილებში მოქცეული დამპალი მარცვლები
ჩამოიყარა და დაფშვნა კბილები,
ნემსმა მოასწრო ენაში შერჭობა
და გაიგონა შემდეგი სიტყვები
შენი მუსიკა,შენი ბგერები,
შენი თემები,შენი ფერები,
მე შევინახე საგულდაგულოდ
ჩემი ხერხემლის მერიდიანებში....
და ყოველი მოძრაობისას ვგრძნობ მე
ამ ფერების, ბგერების,
თემების, სქემების ტკივილს.....

In mir verborgene Statuen Übersetzung Nana Chigladze

Existenz der Androgene-Mythe
weckte in mir Reime von der Liebe.
Schaumig ist der Zorn von Aphrodite,
der sich Jenseits heimlich niederließe.

Ich wünschte mir die Götter Niederlage,
die mir verfluchten Apfel übergaben,
gespaltet wurde ich dann - war das Ganze,
Eros- Bildnis teilte sich dem Herzen nahe.

Die strengen Worte haben Gewicht verloren
Der Schlund mit offenem Maul -
der Magen begann zu bellen,
aus steifer Materie ist erstes Chaos entstanden.

Ein Teil der Statue von Eros stürzte sich
in den Chaos des Magens
und so kam die Gäa dann zur Welt,
die Milz-Farbe hatte.
Der andere Teil der Statuette von Eros
wurde hellblau von Farbe.
Er goss sich in die Scheide unter den Magen
und erhielt sie Liebesfarbe.

Danach atme ich- doppelt gespaltet,
suche nach solchem Eros,
er ginge nicht durch den Magen.

თემა ლავ ჩემში მიმალული ქანდაკებები Original-Text Georgisch

ანდროგენის არსებობის
მითმა
გააღვიძა ჩემში ტრფობის
რითმა.
აფროდიტეს ქაფიანი რისხვა
იმალება მთლიანობის მიღმა.

მე მოვინდომე ღმერთების
მარცხი
მათ მომაწოდეს წყეული
ვაშლი,
და როცა ერთ მე ორად
გაიყო
გულთან მდებარე ეროსის ქანდაკება შუაზე გაიპო.

მკაცრმა სიტყვებმა წონაში
დაიკლო
პიდაღებულმა უფსკრულმა -კუჭმა
ყეფა დაიწყო
გახევებული მატერიისგან პირველი ქაოსი
წარმოიშო.

ნაწილი ეროსის სტატუის კუჭის ქაოსში ჩაერჭო
და გაჩნდა გეა ელენთის ფერი.
მეორე ნაწილი ეროსის სტატუის
გახდა ცისფერი.
ჩაენთხა რა ვაგინას კუჭის ქვევით მიიღო სიყვარულის ფერი.

მას მერე ვსუნთქავ ორმაგად
გაყოფილი
დავეძებ ისეთ ეროტს კუჭზე რომ არ